maandag 12 maart 2012

Franse eetgewoontes in aanleg aanwezig?

Vraag een paar Franse kinderen mee tijdens een diner en je staat verbaasd ! Urenlang kunnen die kinderen stil aan tafel zitten en eten ook nog gewoon mee zonder zeuren of dralen.

Hoe doen die Fransen dat toch??

Zou het in de genen zitten? Opvoeding?

In het begin keek ik er nog van op… kinderen (kleine dan he vanaf 2,5 jaar) die op avonden meekomen en rondkruipen of lopen tot sluitingstijd van het feestje. En voor de goede orde; ook op vrijdagavonden terwijl de kinderen toen nog op zaterdagochtend naar school moesten.. Die van ons lagen allang in bed.. ai… die hoorden de andere dag dat de halve klas de avond ervoor verplicht mee ‘mocht’ naar dat buurtfeestje.  

Maar dat was In den Beginne.. nu weet ik beter ! Beter 10 Franse kleuters aan tafel dan 1 Nederlandse. Wat een rust, je kunt gewoon blijven praten zonder erover heen te schetteren.
En ze eten alles he.. alles… ook zo’n wonderlijk fenomeen in het begin.

Onze oudste had afgelopen oudejaarsavond het lumineuze idee om een feestje te organiseren met haar Franse vriendinnen. Allemaal 13 en 14 jarige giebelende meiden bij elkaar en wilden blijven slapen in de gîte. Na een uitgebreid plan de campagne in drievoud te hebben uitgewerkt met elkaar werd het door ons goedgekeurd.  Alle ouders gingen tevens akkoord en er werd de dag zelf boodschappen gedaan.  Geweldig !! Hele discussies over of je nu gepelde of ongepelde garnalen zou kopen. De Françaises waren het allen eens: Niets boven zo vers mogelijk dus ONGEPELDE. Hahaha zie je het al voor je, als  bijna 10 Nederlandse kaaspubers bij elkaar zouden gaan garnalen pellen???  Hier de normaalste zaak van de wereld.

Maar er was nog meer: zelfgemaakte aperitiefjes uit de oven met geitenkaas, pizza’s met roquefort  en ga zo maar door. Uiteraard was er veel te veel maar het was een feest. Een feest voor ons om de voorbereiding te aanschouwen (i-pod als calculator mee in de supermarkt om de stand bij te houden bij het inkopen) en voor de meiden een feest om lang aan tafel te zitten en om middernacht te proosten met echte champagne-zonder-alcohol.

Al met al is het zo gek nog niet om je kleuter slakken,  oesters, mosselen, roquefort, geitenkaas en kikkerbillen te laten eten… C’est la CULTURE  !!!


donderdag 8 maart 2012

De bekende franse slag..

"Pas de stress" klinkt zalig als je last hebt van een opvliegend karakter. Fijn, een keer geen last van stress. Natuurlijk is bekend dat in La France het leven veel langzamer gaat dan elders (hoewel ik ken nog wat andere landen…)

Vaak is het ook vermakelijk om te zien hoe een Nederlander die vastgebakken zit in het Nederlandse systeem zich groen en geel ergert aan zaken die voor ons al geen opschudding meer veroorzaken. Neem nu afgelopen zomer.
Mooi  weer.. vakantietijd…  Ik moet tanken en neem een Hollander mee (nee ik noem geen namen !) Die Hollander heeft dus, voor de goede orde, vakantie! 

Komen we bij het tankstation waar we achter een ander aansluiten die zojuist heeft getankt. Tot zover geen stress... Echter er waagt zich een bekende van de voorganger te melden bij de pomp ernaast. Aiiiii ik voel bij de Hollander een stressmomentje aankomen als blijkt dat de voorganger geen haast blijkt te hebben om door te rijden naar de kassa.
Uiteraard loopt hij op de bekende af en groet hem hartelijk door de hand te schudden en uitgebreid door te  nemen hoe diegene zich voelt.

Ik ben gewend aan deze rituelen die ik overal meemaak. Of het nu bij de kassa van de supermarkt is, bakker of bij de manege, zodra iemand iemand kent, dan wordt er gegroet, eventueel ook graag gekust en gepraat. En dat kan eventjes duren.

Er komt inmiddels een tokkelend geluid los uit mijn carpooler die zich niet langer kan beheersen en luid tokkelend met de vingers op het dashbord timmert. Ik begin te lachen en vraag waarom hij zo gestressed raakt van het wachten (wat maar hooguit 3 minuutjes duurde) hij had immers vakantie…

Eerst een uitbarsting van onvrede en erna stilte… of was het zelfreflectie?

Uiteraard heeft dit ook een keerzijde voor mezelf: als ik een bestelling doe voor een paar simpele platen om wat kippenluiken te vervangen dan verwacht ik een levering. Zonder commentaar van hun kant wordt er gewoonweg niets uitgevoerd door ze. Bellen, schrijven, mailen… oui oui… maar er gebeurd Rien de Rien !!! Stelletje a-commerciële mensen, arrogantie ten top want ze weten dondersegoed dat ze praktisch een monopoliepositie hebben…  ETS  DUGUÉ bleh !!

Nog zon 'rust'moment, juf had de computer stuk
een rij van een auto of 10 achter me
Kortom daar kan ik ook van in de stress zitten ! Maar de kunst is geworden om mijn probleem een ander zijn probleem te laten worden. TADAAAAA zoek het maar uit voor me… hier heb je mn brieven, faxen en mailtjes.. niet langer mijn probleem als het niet volgens de norm is bij ons !! ZO ik ben weer wat ‘stress’ kwijt.