Gat-in-de-marktkip

Oftewel het zelfbenoemde nieuwe duurzame kipconcept van For Farmers: 

Het Gildehoen 

Dierwelzijn.. antibioticareductie... wat een mooie commerciële termen zijn het geworden. Althans dat zou niet zo moeten zijn, maar de markt is niet gek. Als dat is wat de consument wil dan komt het er, althans… er komt dat plakkertje op. Dan verkoopt het immers beter. En daar draait het allemaal om in de vleesindustrie.

Natuurlijk ontken ik niet dat elke verbetering in de normale industriekippenstal een verbetering inhoudt ten behoeve van dierwelzijn en kan leiden tot antibioticareductie. Maar ik zie ook dat er wel erg weinig verandert voordat het al een plakkertje krijgt met de tekst: grotere dierwelzijn en minder antibiotica. Tuurlijk technisch gesproken klopt het, alleen het haalt zo weinig aan. Om je daar nu voor op de borst te kloppen gaat me iets te ver.

Paar baaltjes stro.. beter echt stro
en opstrooien dan krabben ze pas

Gossie de kip mag nu leven tot 49 dagen voor het gewicht bereikt is van 2,2 kilo (reken even mee he..) en het gaat maar liefst nu met 15 dieren op de m2… wauw… 

O ja, er zit ook nèt iets méér kiparoma in, waardoor het die typische kipsmaak krijgt… 

Ga toch weg… met 49 dagen opfok? En op bijna dezelfde manier gehouden als ervoor? Echt niet… Langzaam groeiende rassen nemen ze bij de Gildehoen van For Farmers maar dan moeten ze wel in 49 dagen 2,2 kilo wegen.. ach als de consument erin trapt is het mooi.. toch? 

Het is toch geen vergelijk met de veel meer diervriendelijke Franse Label Rouge kip, niet qua ras of houderij en niet qua smaak PUNT

Mensen wordt wakker en eet bewuster !

Frans boerinneke

Frans kerstpakket

Hoeraaaaaaaaa we zijn bijna weer toe aan een nieuw jaar ! Nou ja… hoera… T’gaat ook wel ontzettend snel  voorbij zo’n jaar.

Wel even wennen in La France is de hoeveelheid eindejaarskadootjes waarmee je wordt overstelpt. Het eerste jaar wisten we natuurlijk van niets en waren we aas voor iedereen die iets te verkopen had in de hoop dat we natuurlijk niet goed genoeg Frans spraken om ze af te wimpelen. Dat was een vergissing van ze uiteraard haha.

Maar afin, ze waren de beroerdsten niet en vroegen of we een eindejaars presentje wilden. Denkend aan de Nederlandse maatstaven wat betreft  kerstpakketten voor klanten, knikten we beiden direct. Dromend van een zalige paté of een rillette, of gewoon alleen al een ouderwetse fles wijn  zou toch al leuk zijn in het land waar de alcoholconsumptie toch behoorlijk hoger ligt dan in Nederland (qua wijn dan…)

Hup vertegenwoordiger naar buiten, terug naar de auto. Hij bleef best lang weg ..

Toen hij terugkwam had hij een bureaulegger in zijn handen met erbij een reuze leuke pocket agenda…  nou ja… we kenden hem ook niet zo goed en hadden niets gekocht immers.

De score tot nu toe 2011

Toen de andere week deze geschiedenis zich herhaalde bij de vaste contactpersoon van de coöperatie keken we elkaar even schichtig aan.. dit keer zou het vast een fles worden, of een kistje wijn (we doen immers intensief zaken met elkaar). Weer naar de auto terug… en u raadt het al… Een bureaulegger en een leuke flexibele zakagenda… een gegeven paard mag je immers nooit in de bek kijken dus keken we uiterst dankbaar.

In de aanloop van onze eerste kerst hebben wij zo maar liefst 12 bureauleggers en 8 agenda’s gescoord.. zeg maar eens vriendelijk nee he… als je het niet zeker weet wat ze gaan brengen en je durft ook niet ondankbaar te lijken ook.

Het jaar erna hebben wij hiervan geleerd en na enkele exemplaren (handig voor de kippenstallen, kantoor en lekker stevig om te versnijden voor school) kunnen we nu heel charmant bedanken voor dit genereuze gebaar.

Wel mis ik dan eens een onvervalste Hollands kerstbroodje…

Franse Groeten

Monique

Bed farting is very dangerous....

Do  you fart in bed? If this story doesn’t make you cry for laughing so hard, let me know and I’ll pray for you.

This is a story about a couple who had been happily married for years.  The only friction in their marriage was the husband’s habit of farting loudly every morning when he awoke. The noise would wake his wife and the smell would make her eyes water and make her gasp for air. Every morning…..  She would plead with him to stop ripping them off because it was making her sick. He told her he couldn’t stop it and that it was perfectly natural. She told him to see a doctor, she was concerned that one day he would blow his guts out.  The years went by and he continued to rip them out. 

Then one Christmas morning, as she was preparing the turkey for dinner and he was upstairs sound asleep, she looked at the innards, neck, gizzard, liver and all the spare parts, and a malicious thought came to her. She took the bowl and went upstairs where her husband was sound asleep and gently pulling the bed covers back, She pulled back the elastic waistband of his underpants and emptied the bowl of turkey guts into his shorts…. 

Some time later she heard her husband waken with his usual trumpeting which was followed by a blood curdling scream and the sound of frantic footsteps as he ran into the bath room.  The wife could hardly control herself as she rolled on the floor laughing, tears in her eyes ! After years of torture she reckoned she had got him pretty back pretty good. 

About twenty minutes later, her husband came downstairs in his bloodstained underpants with a look of horror on his face. She bit her lip as she asked him what was the matter. He said, “honey you were right.” “All these years you warned me and I didn’t listen to you”.  “What do you mean?”asked his wife. “Well you always told me that one day I would end up farting my guts out, and today it finally happened. But by the grace of God, some Vaseline and two fingers, I think I got most of them back in” 

Dit verhaal kreeg ik van iemand en ik vond het zo geestig om het te delen met jullie via mn blog. Dus geen waarheidsgetrouw verhaal dit keer....

Franse groeten,

Monique