Interieurdesign in etappes

Ergernis van de dag:

Ik had de buitenkant van de Paxkast van Ikea al af toen ik de bijbehorende lampjes erboven wilde monteren. In het eerste doosje zaten keurig 4 schroefjes en moertjes (nou ja.. minuscule dan) en een beschrijving dat ALS je een kastdeur ervoor wilde plaatsen DAN zou je de verhoging moeten gebruiken. Die zat er ook bij (handig van Ikea) maarrrrrr de schroefjes om die weer vast te maken waren niet bijgesloten omdat dit natuurlijk OPTIONEEL was. GRRRrrr. Afin het midden van de kast gezocht en de verhoging dan maar zelf er erin geschroefd. 

Nog een heel gedoe in mn eentje om èn de kast èn dat kreng èn de schroefjes te plaatsen. Maar ik slaagde erin. Toen de 2e kast, lampke uit de doos... waar is het zakje met minischroefjes en miniboutjes??? Noppes Nada Niks ! K !!

Echter je kunt ze ALTIJD bellen van Ikea he als je wat mist. Ik dacht, kom ik doe dat eens. Een tiedeldiedeltoon en een optie menuutje waar ik driftig op drukte. En toen kwam de boodschap dat je dit via de site moest doen, menuutje zus en menuutje zo….. slik…

Dus via de site, menuutje zus en menuutje zo ingedrukt et VOILÀ het invul formulier. Alles ingevuld wat nodig was aan referenties van de kassabon (4 codes in totaal) en toen op verzenden gedrukt.

Wetende dat er al op stond dat zoiets MINIMAAL toch 7 werkdagen kan gaan duren, en ik niet helemaal koekoek ben, dacht ik dat met 2 in plaats van 4 minischroefjes en minimoertjes zo’n lampke ook wel bleef zitten op de verhoging. Dussss de andere kast ook geschroefd en toen kwam het moment suprême de lampjes gingen op de verhoging.

Correctie: de battle begon met de lampjes. Hoewel ik gezegend ben met lange slanke vingers  was dit toch echt Aziatisch priegelwerk zeg… Na me flink verbaal uitgeleefd te hebben op die priegelprutschroefjes en dito moertjes zat de boel erop gemonteerd.

Apetrots was ik ! Toch maar zelf geflikt (met ok een beetje hulp van mn boer bij het vasthouden zodat ik het priegelprutswerk kon doen)

Nu het zakje opzoeken van het doorverbindsnoertje. En jawel hoor !! Ze maken die krengen gewoon TE KORT !! want wie bedenkt toch ook dat dat lampje leuker staat in het midden van de kast? Ik ben vast de enige….. Gloeiende gloeiende…

Dus de schaar erin, doormidden en morgen een kroonsteentje en een extra stukje draad ergens opsnorren hier.

Leuk zo’n interieurprojectje…..

O ja, er kwam keurig een mail terug van Ikea wat de referentienummers waren van de schroefjes en de moertjes. En aangezien die niet los vermeld staan op mijn montagebijsluiter kunnen ze die dus niet los versturen… Nou JAAAAA dusssss blij dat ik zelf al een crea-bea oplossing gevonden had.. inmiddels branden beide lampjes naar mijn zin.

Nu nog een keertje terug naar Ikea voor de kastdeuren want die waren zo nieuw dat ze er nog nèt niet waren toen wij langswaaiden (2 dagen later dus wel blijkt uit hun website) GREAT

Ach het wordt vast prachtig! 

Aan de deur wordt niet gekocht ! Of toch....

Of ze het ruiken kunnen…. 

Zodra je nieuw bent komen wonen proberen ze zich allemaal voor te stellen en liefst gelijktijdig je wat te verkopen. En er komt blijkbaar heeeel wat aan de Franse deur. Hier leeft de ‘aan-huis-verkoop’ nog erg.

De eerste maand bleek dat we op de route lagen van wel twee diepvriesproductenverkopers, drie kledingverkopers, een schoonmaakproductenverkoper, twee verdelgingsbedrijven en  wat al niet meer… 
Magasin Bleu met zijn kleren kwam als eerste. In een busje vol gestouwde kleren reed de dame huis aan huis, of meer: boerderij aan boerderij. Bij onze buren is het elke maand raak, dan staat ze er weer een half uur terwijl mn buuf de kleren past. Althans dat stel ik me voor, maar ik zie haar hooguit met n nieuwe schort per jaar meer niet eigenlijk.. Maar afin, wellicht drinkt ze er koffie mee want mn buuf ziet er zo ook wel netjes uit.

Na de zoveelste gehad te hebben hing het me de keel n beetje uit al dat volk aan de deur die je liefst vriendelijk afwimpelt terwijl je zelf druk bent.

Dus toen er weer eens een gezette man met een aktetas aan de deur stond terwijl ik al met de jas aan klaar stond om boodschappen te doen werd het me te gortig. Ik opende de deur met een zwaai en zei nog best vriendelijk eigenlijk, dat ik niets kocht en ook best haast had!

Echter de man werd er nog norser door en vertelde me dat hij niet kwam voor de verkoop maar voor de controle…. O….. uh…. Wat voor controle? We waren er immers net n maand dus kon het mijns inziens van ALLES zijn. Hij stelde zich voor en dat alleen al klonk toch wel erg officieel in mn oren. Hij noemde de Prefectuur (Ai….) en ook iets wat me nietssss zei: Installation Classé… en hij noemde ook mn naam, mevrouw Houizot. Ah dat was het moment, want ik ben niet mevrouw Houizot dus, kon hij wel weer weggaan hoopte ik…

Toen ik dat zei werd het eigenlijk nog alleen maar erger. Want waarom wist hij niet dat mevrouw H er niet meer woonde (Duh..)

Afin door mijn fantastische Frans begreep hij al snel dat hij mij nog heel wat uit te leggen had en maakte een vervolgafspraak voor de controle en voor de overschrijving van het bedrijf op onze naam officieel bij de juiste instantie. Uiteraard vroegen wij ook direct zelf na wat Installation Classé was en wat het voor ons zou gaan betekenen zo’n bezoek. Het bleek te gaan om een soort van milieuvergunning voor ons bedrijf, o.a. hoeveel dieren mag je houden maximaal op onze plek en aan welke voorwaarden moet je bedrijf bestaan qua brandpreventie, elektriciteit, opslag etc. De regelgeving voor een bedrijf als de onze zijn strakker geregeld dan een ander met minder dieren. (een kalkoen telt x 3 !)

En hieraan gekoppeld is dus ook je Droit d ‘Exploiter, dus in feite je bedrijfsbestaansrecht…

Kortom de Monsieur en wij zijn aan elkaar gewend geraakt en hij heeft ons fantastisch geholpen met de administratieve rompslomp. Die daardoor sneller ging dan ooit ! Merci.

Eens per 3 jaar komt hij een relatief onverwachte controle doen. Deze gaat dan over de mestbonnen, de opslag, de puntjes op de i zeg maar…

Pfff dus de laatste bonnen zijn als een speer getekend en de inkt van de laatste bewerkingen op het land was net droog toen hij vanmorgen weer arriveerde. De koffie ging erin als koek,  (die hoeven de Fransozen ´s morgens toch niet, scheelt gelijk weer) de enquête werd ingevuld en de mestbonnen werden snel bekeken. Daarna een rondje over het erf en het zat er weer op.

Uiteraard met de nodige opmerkingen van wat veranderen gaat voor de volgende keer, maar daar hebben we dan weer 3 jaar de tijd voor om daar aan te wennen dus dat gaat lukken. De zaken die nog geregeld moeten worden zijn niet van een ingewikkeld niveau dus ook daar kunnen we mee aan het werk.

Met een zwaai naar de auto bij het wegrijden van de controleur haastten we ons naar binnen voor een vette plop want of je het nu wil of niet, het zorgt toch altijd een beetje voor wat stress.

Maar feit is dat onze perceeladministratie nu weer ‘Nickel’ is!

Na 3 x proberen gaf hij het op...

Buurman en Buurman doen in appelsap

Wat doe je als je een boomgaard hebt met appels..veeeel appels? 

Ik bak graag maar het houdt een keertje op. Helemaal voor mij dit jaar want er zat geen enkele, ik herhaal geen enkele appel aan mn boom. En ook niet aan alle andere en ook bij mn buuf haar bomen niet. Hoe bizar, zeker gezien het jaar ervoor toen zaten er nog zoveel aan dat in het voorjaar de verrotte exemplaren nog te zien waren..

Maar terug naar mn vraag, wat doe je ermee als je de appels wèl hebt? Cider maken doen er veel in deze streek. En inderdaad af en toe een fles is ook best lekker maar met heeeel veel appels dus ook veeeel flessen, tèveel dus. Dan maar appelsap! Pure, zonder toevoegingen.

Zo gezegd zo gedaan. Bevriende mede-boeren hadden het lumineuze idee om de vele appels van hun boomgaard samen met dat van hun buren te gaan bottelen en vroegen of ik ze wilde helpen. 
Túúúrlijk en zo toog ik gisteren naar een Pools uitziend fabriekje in de buurt wat uiteraard een oer-Franse oude looierij was en nog nooit een renovatie had ondergaan. 

De grappigste ontdekking was dat de vrienden maar liefst 100 kilo appels hadden ingebracht tegenover meer dan 1000 kg door hun buren...... 
(Over verhoudingen gesproken.... de voorraad meegenomen flessen was ook niet in verhouding tot de ingebrachte kilo's)

Bij het proces zijn een aantal werkplekken te verdelen: flesverwarmer, flesvuller, fleskroonkurker en aan mij werd in goed vertrouwen de plek gegeven: kratvuller van de kant-en-klare-fles ... nou dat lukt me vast wel.. 

Dat flesverwarmer een lastiger plek bleek, bleek al snel want waarom warmde het water om de flessen voor te verwarmen nu toch niet op? Gas check, verwarmingselement check. 

Flessenverwarmen is serieus werk

Buurman en Buurman gaan op onderzoek

Ja het moet de gasfles zijn..of toch het element? Nee het was de fles zegt buurman, ja beaamt andere buurman het was de fles! Deze laatste zin hoor ik 6x ! Echt he er zijn getuigen.. De gasfles ligt nu op zn kant want 'anders doet ie het niet' en zo wordt het water eindelijk warm. 

De installatie...met doorlooptap

 

4 flessen tegelijk getapt en eerst moet het
aangezogen worden voor het gaat lopen
80 gr appelsap, au!

Afgesproken was dat de installatie bij aankomst verwarmd zou zijn tot pasteurisatie-temperatuur. Vol goede moed werd de saptap nu losgezet en gewacht op de eerste fles. 

Bij het vullen bleek echter dat het koud sap was... O nee niet weeeeer en ja hoor weer komen buurman en buurman in actie!  Na 6 x elkaar weer over en weer beaamd te hebben dat het opgelost is slaan ze elkaar nog nèt niet 'Ajetooend' tegen de handen en gaan we eindelijk van start.


Het water voor de flessen begint nu zelfs erg heet te worden. De vlammen onder het element nemen op geheel eigen initiatief ook grote vormen aan. Zo groot zelfs dat het ons verstandig lijkt om de gasfles dicht te draaien voordat de 'pompiers' gewaarschuwd moeten gaan worden. 

Buurman en buurman komen weer in actie!

Au secours !!

Dan wordt zowel de gasfles als het element vervangen en gaat het bottelen weer van start. Iedere keer 100 liter in 20 minuten in de fles en dan een uur wachten tot de volgende 100 liter sap op 80 graden is gekomen. 

Dat geeft n pauze die uiteraard gevuld wordt met eten èn drinken waarbij de appelsap hiervoor niet wordt aangeroerd hooguit om vóór te proeven.

Uiteindelijk is er 700 liter sap gebotteld waar we de hele dag lol aan hebben beleefd in een lokaal wat geheel niet Aux Normes was maar dat deert hier echt helemaal niemand. 


Koud nu tot op mn bot maar de gedachte aan Buurman en Buurman laat me weer enorm in de lach schieten. 

Onvergetelijke dag en nog lekkere appelsap op de koop toe!